Wigtown Wanderers'a Hoşgeldiniz...
Wigtown Wanderers'a Hoş Geldiniz!

Forumumuzda vakit geçirip, role play yapmak lütfen için üye olun.



 
AnasayfaSSSKayıt OlGiriş yap
Taşındık arkadaşlar! www.magusinvicta.com

Paylaş | 
 

 Yardım Çanları

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Vera Vlonjati
Wigtown Wanderer
Wigtown Wanderer
avatar

Mesaj Sayısı : 1202
Kayıt tarihi : 14/01/11
Yaş : 22

MesajKonu: Yardım Çanları   Salı Tem. 23, 2013 8:38 pm


Vera Vlonjati & Valdis Raimonds
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Vera Vlonjati
Wigtown Wanderer
Wigtown Wanderer
avatar

Mesaj Sayısı : 1202
Kayıt tarihi : 14/01/11
Yaş : 22

MesajKonu: Geri: Yardım Çanları   Salı Tem. 23, 2013 8:40 pm


    Görkemli kulenin merdivenlerinden her zamankinin aksine oldukça yavaş çıkarak kuleye vardığında, sis bulutunun arasında kendisini ilk karşılayan dolunay olmuştu. Büyük salondaki akşam yemeğinde büyücünün eline çaktırmadan sıkıştırdığı kağıtta buluşma yeri olarak belirttiği kulenin arka tarafına ilerlemeye başladı. Topuk sesleri kulenin tahtasında yankılanırken geldiğini belli etmekten çekinmiyordu. Kulenin arka tarafındaki duvara yaslanarak ayaklarını uçurumdan sallandıran Valdis'i gördüğünde yüzünü kolay kolay kimse için kaplamayan bir özlem ifadesi kaplamıştı. Genç cadı bunu göstermekten ilk defa hiç çekinmemişti. Gözlerini, uzun zamandır hangi cehennemde olduğunu bilmediği, hatta öldüğünü düşündüğü kayıp arkadaşının gözleriyle buluşturduğunda okyanus mavisi gözlerinin eskisi gibi bakmadığını anlaması uzun sürmemişti. Sanki uzun yılların yorgunluğu sinmiş, bir şeyleri tüketmiş gibiydi. Eskiden olduğu gibi çapkın esprileriyle bile hoşgeldin demeyen adamın yanına oturdu.
    Yavaş ve temkinliydi.

    Gözlerine bakmaktan çekinen büyücünün bu tavrına bir süre sabrettikten sonra dayanamayıp  yüzünü pençeleriyle kendisine çekti. Sert ve öfkeliydi. Sivri, siyah pençelerini acımadan batırdığı yüzü kendisine yaklaştırarak, dostunun anladığı dilden konuşmayı denedi.
    '' Beni özlediğini söyle Valdis. '' Sözleri emreder bir tonda, sonsuz bir istekle çırpınıyordu. Sözlerinin ifade ettiği anlam, yüzme bilmeyen küçük bir çocuğun derin bir suda çırpınarak günyüzüne çıkma isteği kadar içten ve çaresizdi. Yanındaki ruhsuz bedene kocaman ve içten sarıldı. Arkadaşının kollarında kendisini hiç olmadığı kadar güvende hissediyordu.
    Bir senenin sadece bir ayı yarım yamalak gördüğü ailesine sarıldığından çok daha büyük bir anlam ifade ediyordu bu içtenliği. Yokluğunda fazlasıyla savunmasız kalmıştı ve yaşadıklarında arkasında duracak bir erkek kalmamıştı. Vitaly'le yaşadığı yasak aşk, sevgilisinin onu terketmesi ve bundan çok daha fazlasını anlatmak için sabırsızlanıyordu. Ama şu an bu düşüncelerinden
    bir adım daha önde duran ve önceliği olan planı için yardıma ihtiyacı vardı ve ne kadar değişirse değişsin kendisine hala yardım edebilecek ve doğru yolu gösterecek kişi Valdis Raimonds'dan başkası değildi.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Valdis Raimonds
Wigtown Wanderer
Wigtown Wanderer
avatar

Mesaj Sayısı : 161
Kayıt tarihi : 23/12/12

MesajKonu: Geri: Yardım Çanları   Salı Tem. 23, 2013 9:26 pm


Hogwarts'a yeniden adım attığı günden beri, her şeyin yolunda gitmesi bir mucize gibi gelmişti. Wilma, artık kırık kanatları ile tekrar kollarının arasındaydı ve onu avutmak Valdis'e inanılmaz bir güç bahşediyordu adeta. Birkaç eski sevgilisinin yakasından zor kurtulmuş olsa da, yokluğunun fark edilmesi gururunu okşamıştı. Yüzü günlerdir tekrar gülüyordu, lakin elbette ki göründüğü gibi değildi. Aklı bambaşka şeylere kayıyordu geceleri her kafasını yastağa koyduğunda. Neden bir yılan seçildiği eskisinden çok daha iyi anlayabiliyordu artık. Ve bu, kendisine manasız bir huzur veriyordu...

Eski dostlarıyla yediği akşam yemeği sırasında, doğru dürüst iletişime geçmeye fırsat bulamadığı Vera parmaklarının arasına bir şeyler sıkıştırınca baştan çatık kaşlarla onu izlese de her şey çok hızlı olup bitmiş ve kavramıştı. Kız, yalnız konuşmak istiyordu. Vera'nın da peşinden koşmuştu zamanında; lakin zamanla aralarındaki şey, sıkı bir arkadaşlık bağı oluşmuştu. Üstelik bu sıkı dostunu özlediğini de o an fark etti büyücü. Yemeğini bırakıp, doğruca kızla beraber dolunay gecesinde soğuk ve rüzgarlı kulelere doğru ilerledi. Konuşacak çok şeyi olduğundan emindi ve Wilma ile kavuştuğu gibi, onunla da özel olarak kavuşmaya ihtiyacı vardı. Vera'ya duyduğu güvenin büyüklüğünü yalnızca kendisi bilebilirdi ve bu güven her şeyi anlatmak için yeterli olsa da, eksik parçaların yerini doldurması için zaman gerekliydi.

Adımları kuleye vardığı anda, kızla buluştu gözleri. Kahve ve bukle bukle saçlarını yakaladı buz mavisi gözleri. Hiç değişmemiş, diye iç geçirdi. Gerçekten bıraktığı gibiydi. Yine de bir nebze de olsun büyüdüğünü hissedebiliyordu. Boyu bir santimetre kadar uzamış gibiydi. Ne de olsa ergenlik çağındaydı. Dolunay ışığının çıplak alnına çarpmasına izin vererek kıza yaklaştı. Kız kendisini fark ettiğinde sarf ettiği kelimeler, beklediğinden farksızdı. Hafif alaylı; ama içten. Aynı şekilde karşılık vermekten asla çekinmedi. ''Seni umduğumdan daha fazla özledim Vera, emin olabilirsin.'' Dişi yılanın kollarını kendisine sarmasına izin vererek kendisi de sarmaladı. Wilma'yla olan sarılışı kadar haz vericiydi. Ayrıldıklarında ikisinin de yüzünde gülümseme vardı. Biraz alaycı, biraz içten, biraz kontrolsüz. ''Nasılsın bakalım? Umarım yine sinsi planlarının kurnaz zekama ihtiyacı yoktur?'' diye sorgulasa da cevap vermesine izin vermeyecek kadar kısa bir sürede tekrar söze girdi. ''Ah, elbette ki var.'' Tebessümünü genişletti.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Vera Vlonjati
Wigtown Wanderer
Wigtown Wanderer
avatar

Mesaj Sayısı : 1202
Kayıt tarihi : 14/01/11
Yaş : 22

MesajKonu: Geri: Yardım Çanları   Salı Tem. 23, 2013 10:48 pm


En yakın arkadaşı Wilma'nın sevgilisi olan sıkı dostunun güçlü kollarıyla kendisini sarmaladığını hissettiği an derin bir oh çekti. Hala Raimonds tarafından önemsendiğini belirten sözleri duymaksa az önce çıkardığı tırnaklarını yerine sokmasını çoktan sağlamıştı. Uzun yıllardır görüşmüyorcasına birbirini özlemiş olan ikilinin sarılma seramonisi bittiğinde görüşmedikleri uzun zamanın aralarını açmaya gücünün yetmediğini anlamıştı. Bu genç cadının tam da istediği şeydi. Valdis gibi birisinin üstün zekasına her daim ihtiyaç duyacağını biliyordu ve kendisine ihanet etmeyeceğinden emin olduğu nadir kişilerden birisiydi genç adam. Sözde zor günler geçiren Hogwarts'ı fethetme operasyonunda kendisinin yanında yer almasını istiyordu.

Karanlık Lady'nin okuldaki maşası olma şerefine erişmiş olan buz bakışlı cadı, Wanderers'lara destek vermek için bir örgüt kurmakla görevlendirilmişti. Okuldaki öğrencileri bu tarafa çekmeye çalışacak, gerekirse işkence bile edecekti. Okuldan uzun süredir uzakta kalan yakın arkadaşınınsa durması gerektiği yeri bileceğini umut ediyordu. Onunla karşı karşıya gelmek zorunda kalmak gerçekten pek hoş olmayabilirdi. Sevgilisi Wilma'yı kendi tarafına çekmeyi başarmışken Raimonds erkeğinin herhangi bir bahane üretmeyeceğini tahmin ediyordu. Aksi bir halde sevgilisiyle de karşı karşıya dövüşmek zorunda kalacaktı. Aksi bir tercih, durumu trajik bir boyuta sürükleyeceğinden dolayı, Valdis'in bunları göz ardı etmeyeceğini biliyordu. Olaylara kulak aşinalığı olduğundan adı gibi emindi ama bir kez de kendi ağzından dinlemesini istedi. Bir kaç santim daha yanına sokulduktan sonra irilemiş olan gözleriyle görkemli kulenin etrafını süzdü. Yalnız bir görüşme  olduğundan emin olmak istiyordu.

Kızın kendisine deli gibi ihtiyacı olduğunu biliyordu büyücü. Onu tanıdığı günden beri ihtiyacı olmuştu ve her zaman pisliğinin üstünü örten keskin zekanın sahibi Raimonds'du. Bu sefer ki durum ne profesörün çayına uyku ilacı atıp dersi kaynatmaydı ne de Vera'nın nedensiz yere gıcık olduğu çocuğu pataklamaları kadar basitti. Ucunda ölüm olduğunu bile bile girecekti bu yola. Vera kadar cesur ve hayatını feda edebilecek kadar sadık bir hizmetkar olmayı kabul edebilecek miydi?

'' Sandığından daha fazla ihtiyacım var Raimonds. Yokluğunda işleri yoluna koymam bir hayli zor oldu. '' Bir tür sitemkar yüceltiş mesajı taşıyan sözlerini bitirdiğinde genç büyücünün ne hakkında olacağını duymak isteyen bakışlarını yanıtsız bırakmadı.
'' Wigtown Wanderers yandaşları örgütü...  Lider... Vera Vlonjati. Örgüt üyeleri şimdilik, Anabelle Feodora, Vitaly Orlov, Nivaši Vili, Marcio Montrell, Pietra LaPiere ve... Wilma Ross. '' Wilma'nın ismi dudaklarından dökülürken daha önce hiç hissetmediği kadar güçlü hissetmişti. Valdis'in Wilma'yı önemsediğini biliyordu ve bulaştığı bu kirli işte onu yalnız bırakmak istemeyeceğini düşünüyordu. Dudakları kısa bir süre hınzırca gülümsedikten sonra sözünü bitirip üzerindeki ağırlıktan kurtulmak istedi. '' Seni de aramızda görmek istiyoruz Valdis. '' Beklenenden daha samimi ve daha net bir şekilde belli etmişti istediklerini. Oyun oynamak için fazlasıyla büyümüş ve bunun çok ağırlığında bir işe bulaşmıştı.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Valdis Raimonds
Wigtown Wanderer
Wigtown Wanderer
avatar

Mesaj Sayısı : 161
Kayıt tarihi : 23/12/12

MesajKonu: Geri: Yardım Çanları   Çarş. Tem. 24, 2013 4:27 pm


Rüzgarın uğultusu kulak kepçesinde çalkalandıktan sonra umduğunu bulamanın verdiği çaresizlik eşliğinde kısa sürede terk etti kulağını. Bu sırada kız, kendisinden uzaklaşarak kulenin taş zemininde raks edermiş misali uzaklaşmıştı. Bu hareketi, Valdis'i küçüklüklerine götürmüştü. Küçükken de yerinde duramaz ve bir yolunu bulup hareket halinde kalırdı. Valdis zaman zaman ona eşlik etmekte zorlansa da bir zaman sonra alışmıştı. Bulundukları gün ile geçmiş arasındaki farklar ise benzerliklerden çok ama çok daha fazlaydı. O zamanlar daha enerjik, daha hayat dolu ve daha masumdular. Ve Valdis, o günlere dönebilmek için neler vermezdi. Daldın bakışlarını çekmesini sağlayan, kızın dudaklarından dökülen kelimeler olmuştu.

Sandığından daha fazla ihtiyacım var Raimonds. Yokluğunda işleri yoluna koymam bir hayli zor oldu.

Dudaklarındaki alaycı tebessüm kendisini yeniden gösterirken, yine geçmişi anımsadı. Bu sefer yakın geçmişte buldu kendisini. Beraber eğlencenin dibine vurdukları; lakin hayatın gerçeklerine katlanmak için ilk adım atmaya başladıkları zamanları. Yaşamanın hazzını alırken, beraber kurdukları planların işleyişini ve bu planları yaparken ki kusursuz uyumları, işbirlikleri... Valdis, dişi engereğin yine bir şeyler peşinde olduğundan emindi. Lakin pürüzsüz ve nur çehresine bakarken, bu sefer daha ciddi bir şeyler olduğunu rahatlıkla sezebiliyordu ki, tekrar aralanan toz pembe dudaklar arasından ifşa eden kelimeler, düşüncelerini doğrular nitelikteydi.

Wigtown Wanderers yandaşları örgütü...  Lider... Vera Vlonjati. Örgüt üyeleri şimdilik, Anabelle Feodora, Vitaly Orlov, Nivaši Vili, Marcio Montrell, Pietra LaPiere ve... Wilma Ross.

Son vurgu, tek odak noktası oluverdi bir anda. Wilma'nın böyle bir organizasyonda yer alabileceğini tahmin dahi edemezdi. Neler peşinde olduğunu bilmiyordu; lakin meleğin ne peşinde olacağını araştıracak ve sorgulayacaktı elbette ki. Yine de, cadının kendisiyle özel buluşmaktaki amacının bunu konuşmak olmadığını biliyordu.

Seni de aramızda görmek istiyoruz Valdis.

İşte foyalar meydana dökülmüştü. Vera, yaklaştı ve tam karşısında durdu. Alacağı cevabın kendisini tatmin edeceğini önceden tatmanın verdiği hazzı yaşıyor gibi bir hali vardı. Yine de büyücüye düşünmesi için zaman tanımıştı elbette. Valdis, bir örgütte yer almayı daha önce hiç düşünmemişti. Önceliği intikamdı ve bu intikam, kimseden habersiz alınacaktı. En azından böyle düşünüyordu. Lakin yardıma ihtiyacı vardı ve bu yardımı ancak korkusuz ve merhametsizler sağlayabilirdi. Öte yandan Vera ve Wilma'yı gözünün önünde tutmak için muazzam bir fırsattı. Derin bir nefes daha aldı. Sonunda kararını vermişti. Tebessümünü genişletti. Gözleri doğrudan kızın gözlerine bakıyordu ve uzun bir vakit geçmeden cevabını verebilmişti. ''Memnuniyet duyarım.'' Pişman olmak için çok geçti.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Vera Vlonjati
Wigtown Wanderer
Wigtown Wanderer
avatar

Mesaj Sayısı : 1202
Kayıt tarihi : 14/01/11
Yaş : 22

MesajKonu: Geri: Yardım Çanları   Çarş. Tem. 24, 2013 10:16 pm


Gecenin soğuk rüzgarı, yüksek kuleye oturmuş olan iki bedene acımasızca çarpıyordu. Meraklı bakışları, ne cevap vereceğinden neredeyse emin olduğu büyücünün üzerindeyken ona biraz düşünme payı bırakmayı tercih etti. Hangi aptal bizimle olmak istemez ki? Diye geçirdi aklından. Lady'nin yanında savaşarak elde edecekleri sonsuz bir güç ve onları diğerlerinden farklı tutan bir ayrıcalığa kimsenin hayır diyeceğini zannetmiyordu. Vlonjati gibi köklü bir ailenin tutacağı saf büyük merak uyandırmış olsa da aile, seçimini tereddüt etmeden yapmıştı. Bununla kalmayıp kızları Vera'yı Lady'nin birinci maşası haline getirmişlerdi. Güç ve ün seven cadının hayır diyemeyeceği teklif önüne altın tepside sunulduğunda tereddüt etmeden seçimini yapmıştı.

Senelerdir kardeş yerine koyduğu ve hatta kararlarını almasında büyük bir etkisi olan ailesinden bile yakın gördüğü dostlarının tutumu elbette ki onun için çok önemliydi. Savaş yaklaşıyordu. Ve bu savaş kardeşi kardeşe öldürtecek kadar acımasız ve sert olacaktı. Wilma, Vitaly, Valdis gibi önem verdiği dostlarıyla karşı karşıya gelmemek adına onları kendi tarafına çekmek için elinden geleni yapabilirdi ve yapıyordu da. Planın son ve en önemli halkası olan Valdis'i de memnuniyetle aralarına katabildiğini öğrenen cadının meraklı bakışları yüzünü kaplayan bir gülümsemeyle dağılmıştı.

'' Doğru kararı vereceğini biliyordum dostum. '' Sağ elini arkadaşının eliyle birleştirmiş ve birlik olmanın verdiği hazla var gücüyle sıkıp iş birliklerini tebrik etmişti cadı. Artık onlar diğerlerinden üstün çocuklardı. Onlar okuldaki Wigtown Wanderers'ların öğrenci olanlarıydı. Onlar bu savaşta güçlünün yanında savaşacak olanlardı ve başta Vera olmak üzere canlarını ne pahasına olursa olsun bu yolda feda etmekten çekinmeyecek olanlardı.
'' Lady'nin emri üzerine bir an önce çalışmalara başlamalıyız. ''

Kendisine altı senedir ilk defa bu sıralar yakıştırdığı cüppesinin cebinden asasını yavaş ve temkinlice çıkardıktan sonra genç adamın asasını süzmesine bir süre izin verdi. Yumuşak dokunuşlarını sopa parçasının üzerinde gezdirirken aklındaki fikirleri su yüzüne çıkartmakta gecikmedi. '' Düello yapacağız ve gerekirse birbirimizi sakatlayacağız, acı çektireceğiz. Hem de en yakınlarımıza. '' Bir kaç saniye duraksadıktan sonra asasıyla oynaşan bakışlarını genç büyücüye çevirdi. '' Duygusallığa yer yok Valdis. Göz pınarlarında demlediğin ne varsa kurut gitsin. Dünya artık eski Dünya değil. Hogwarts senin yokluğundaki kadar anlayışlı hiç değil. ''
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Valdis Raimonds
Wigtown Wanderer
Wigtown Wanderer
avatar

Mesaj Sayısı : 161
Kayıt tarihi : 23/12/12

MesajKonu: Geri: Yardım Çanları   Perş. Tem. 25, 2013 4:46 pm

Hayatıyla bir kez daha kumar oynadığının farkındaydı; lakin bu sefer her şey yolunca gidecekti. Bu, elbette ki fırsatları lehine çevirebilmesine bakıyordu. Yapacaktı da. Verdiği kararın, birçok avantajı vardı. Hem kendisi için, hem de intikam ile buram buram yanıp tutuşan arzuları için. Bu sefer daha emin ve kararlıydı. Vera'nın soğuktan etkilenen parmaklarını parmaklarına geçtiğini hissettiğinde kendisine olan güveni epey artmıştı. Kızdaki azim ve kararlılık, kendisini şaşırtmamış da değildi. Güçlerine güç katıldığı kaçınılmaz bir gerçekti. Lakin Lady ile özel bir görüşme yapmak zorunda olduğunu kıza söylemek zorundaydı; keza bu görüşmeyi görünüşe bakılırsa ancak Vera ayarlayabilirdi. Kız söze girdiğinde, ortalama uzunluktaki asasını cübbesinden çekip almış ve parmaklarını üzerinde gezdiriyordu. Sözlerindeki her bir kelime, dişi engereğin yüreğinden pozitif bir duyguyu söküp alırken; büyücü, buna çoktan hazırlıklıydı. Yaşadıkları sayesinde, bilinçli ve uyanıktı artık. Zırvalıklara yeri yoktu, ihtiyacı olanı almak için birçok bedel ödemeye hazırdı, keza bazılarını ödemişti de. Soğuk hava taneciklerini içine çekerken, son sözlerine kulak kesildi. Duygusallık? diye geçirdi içinden. Böyle düşünmek dahi, dudaklarında sinsi ve alaycı bir tebessüm peydahlamıştı. Zihninde biçimlenen kelimeleri, dillendirirken herhangi bir sakınca görmemişti.

''Eski Valdis de yok.''

Derken bir yandan da kendisiyle savaşmıştı adeta. Dersini gerçekten almıştı. Hayat, bazen hiç beklemediğiniz bir yerden vuruyordu ve bu, büyük değişikler doğurabiliyordu. Valdis'in ağzından azat eden kelimeler, kız da merak dürtüsünü uyandırmış olsa da bunu dışa vurmamıştı. Hissedebiliyordu. O an tek bir odak noktası vardı ve Vera'da garip bir huzur hissi hissediyordu. Bunun kaynağını çözümleyemese de, yeni dünyanın düzenine herkesten önce ayak uydurmuş gözüküyordu. Kendisinden birkaç adım uzaklaşan ve sonsuz gökyüzüne gözlerini diken cadıya eşlik etmek üzere hareketlendi. Yanına vardığında elini omzuna koydu ve o da gözlerini gökyüzüne çevirdi.

''Hiçbir şey eskisi gibi değil ve yeni dünyanın düzeninde hatalara yer yok. Bunu herkes öğrenecek.''

Sesindeki acımasızlık ve ciddilik derindi.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Vera Vlonjati
Wigtown Wanderer
Wigtown Wanderer
avatar

Mesaj Sayısı : 1202
Kayıt tarihi : 14/01/11
Yaş : 22

MesajKonu: Geri: Yardım Çanları   Perş. Tem. 25, 2013 11:01 pm


Dostunun elini omzunda hissettiğinde bu yolda beraber yürüyeceği bir yoldaş daha kazanmanın keyfiyle gökyüzüne bakan gözlerinin içi gülmüş, yüzünü kaplayan bir tebessüm oluşmuştu. Uzunca bir süre temiz havanın ciğerlerine doldurmasına izin  verdi. Buraya gelmeyeli uzun zaman olmuştu. Yıllar önce Charles'ı kaybettiği zamanlarda kafasını çekerek yıldızları izlediği yer sadece bir kaç sene içerisinde ciddi toplantıların adresi olmuştu. Vera büyümüştü ve her geçen zaman diliminde daha da büyüyor, daha da olgunlaşıyordu. Göz pınarları yaşla dolu küçük kız gitmiş, Ruhu bütün duygusallığından arınmış mermer bir ruh saltanatını ilan etmişti. En azından içinde yaşadığı öfke karmaşısını dışarıya vurmamakta başarılıydı. O sadece soyadının ağırlığını en iyi şekilde taşımanın verdiği hazla üzerindeki yüke rağmen kamburlamadan ilerliyordu.

Aklındaki düşüncelere hızlıca rötuş attıktan sonra planında ona yardım edecek olan arkadaşına doğru eğildi.

'' Yarın gece saat bir civarı Stark olanı zindanlara çekmelisin Valdis. Hareketleriyle binamızın adını lekeleyen Stark kızı. '' Aryna'yı kastediyordu ve büyücünün kendisini onaylar bakışları anladığının işaretiydi. Aryna'nın Wanderers düşmanı hareketleri ve okuldaki diğer öğrencileri örgütler tavırları sadece kendisini değil Lady'yi de rahatsız etmişti. Henüz kendisiyle yüz yüze görüşme şerefine erişememişti ama belki bu görevde gösterdiği başarı bunun kapısını aralayabilirdi. Wanderers'ların kendisine verdiği bu görevi Valdis'ın üstün zekası ve ikna kabiliyeti olmadan asla yapamazdı. Henüz aralarına katıldığından bir haber olan Stark kızını zindanlara çekmesi en kolay olan isim Raimonds'dan başkası değildi. Cazibesiyle çoğu kızın aklını yerinden oynatan Valdis için fazla zor bir görev değildi. Bunun bilincinde, genç cadının içi rahattı.

'' Bu gecelik bu kadar. Yarın için saat bir. Unutma Valdis sensiz başaramam. Sen görmesen bile ben orada olacağım. '' Yerinden yavaşça kalkarken genç adamdan yardım almayı ihmal etmedi ve elini uzatarak ağır bedeni zorlukla çektikten sonra doğruldu. Genç adamın koluna girerek kuleden ayrılırken yüzündeki sinsi gülümsemesi yarının hayallerini kurduğunun işaretiydi. Bu gece eskilerden bir dost eli tekrar kendisine uzanmıştı. Valdis Raimonds eskisi gibi değildi, bunu sezebiliyordu ama hala hayatında önemli bir yere sahip olduğunu bu gece hissettirmişti. Ya da sadece cadının düşüncesiydi.'' İyi ki döndün dostum. ''


- SON -
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Sponsored content




MesajKonu: Geri: Yardım Çanları   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Yardım Çanları
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Wigtown Wanderers'a Hoşgeldiniz... :: Genel Olarak Wigtown :: Ders Arşivleri-
Buraya geçin: