Wigtown Wanderers'a Hoşgeldiniz...
Wigtown Wanderers'a Hoş Geldiniz!

Forumumuzda vakit geçirip, role play yapmak lütfen için üye olun.



 
AnasayfaSSSKayıt OlGiriş yap
Taşındık arkadaşlar! www.magusinvicta.com

Paylaş | 
 

 Nevermindland

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Sayfaya git : Önceki  1, 2, 3  Sonraki
YazarMesaj
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Salı Haz. 19, 2012 10:43 pm

    Zamanın ruhunu ancak hakikati görenler yakalıyor. Onun için bir gece yaşadığım olayların içinde gerçek ne varsa topladım; ellerine birer hançer verdim ve ne bulursa doğramalarını istedim. Geriye yalan kaldı. Bir tek ona kıyamadılar.

    — Tuncay Özkan - Anne Hiç Canım Acımadı
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Salı Haz. 19, 2012 10:44 pm

  • İyi yazmıyorum belki. Belki iyi dile getiremiyorum. Ama hissettiğim zaman güzel hissediyorum. Gerçekten...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Salı Haz. 19, 2012 10:53 pm

    Allah aşkına bunları da yetişir. Hadi, hemen, koş.
    Bari bu sefer yalan olmasın.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Salı Haz. 19, 2012 11:11 pm

Annem sevmekten önce sevilmeyi öğretseydi bana, böyle olmazdı.
Sayın okuyan.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Çarş. Haz. 20, 2012 4:12 am

“Değmezmişim demek ki” dedirten insandan uzak durmak lazımmış. Tabii o bunu dedirtmeden önce kim nereden bilecek o potansiyele sahip olup olmadığını… Ne yapalım yani, bütün insanlardan mı uzak duralım?

Kim için “yapmaz, gitmez” dediysem gitti. Demesem de kalsanız… Cidden ya, susarsam kalır mısınız benimle?

Tuncay Özkan demiş, seven insan usanmaz, usanan sevemez. Hiç sevmedin demek ki. Neden diyemem. Neden sevdin ki demiştim çünkü zamanında. Neden sevmedin… Saçma. Gerek yoktu zaten.

Kandırmasaydın ya. Ne geçti eline bilmiyorum. Benim elime ne geçti mesela? Bir sürü küfür, göz yaşı, biraz fazlası da uyuyabilmem için bir kaç araç gereç… Olsun, annemin yanına kıvrılıp “anne acısı geçmiyor, ve ben durmadan ağlıyorum” demeyi öğrendim en azından. O da sarıldı, saçlarımı okşadı. “Biliyorum, ama geçecek” Geçecek… Ne zaman?

Bırak geçmesin ya. O yara dursun hep. Hep de kanasın. Hoş, hayatımda kaldığın sürece o yara git gide büyüyecek ya… Olsun. Tersini istemiyorum ben. Demiştim ya hani, “bir şekilde beni mutsuz edişin bile mutlu ediyordu” diye. İşte ben bu lüksten mahrum kalmak istemiyorum.

Yine gitme demek istiyorum. Bir işe yaramaz değil mi? Gerçekten, şimdi saatlerce ağlasam sana, gitme kal desem. Bir şans daha ver desem… Hayır, ne sen yapabilirsin, ne de ben… Ben yoruldum. Sen sıkıldın. Farklı şeyler… Aynı kapıya çıkıyor ama sanırım. Şu an aramızdaki tek farksa, sen devam ediyorsun, ben nefes alamıyorum.

Ben seviyorum, sen unutuyorsun. Hiç sevmemiş gibi…

Çok kolaymış meğer.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Çarş. Haz. 20, 2012 4:23 pm

[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]


Bitince geriye ne kalıyor biliyor musunuz?

İçinizi parçalayan yarım kalmış bir şeyler… Ne olduğunu bilmiyorum. Belki hayallerdir. Belki daha tükenmemiş sevginizdir. Ona söylediğiniz şeyler, verdiğiniz sözler, gerçekleşmesini beklediğiniz dilekler…

Arkanızı dönüp gitmeniz beklendiğinde siz ne düşünüyosunuz biliyor musunuz?

Hiç bir şey. Hiç bir şey düşünemiyorsunuz. Oturuyorsunuz bir köşeye, sadece bakıyorsunuz. Boşluk… ‘Bitti’ diye fısıldıyor kulağınıza biri. Bitti… Artık hesap vermen gereken biri yok. Kıskanabileceğin kimse yok. Güneş doğduğunda ‘bugün de seninleyim, bugün de seviyorum’ diyebileceğin kimse yok. Neredesin diye sormaya hakkın yok mesela. Onu saatlerce beklemen lüzumsuz. Unutmanız bekleniyor sizden. Hiç bir şey olmamış gibi…

Geçmiş değil bugün gibi, yaşıyorum hala seni.
Sen hep benim yanımdasın. Gündüzümde, gecemdesin.
Çalınmasın söylenmesin, sen benim şarkılarımsın…


Canımı acıtan her anıdan soğumaya başladım. Dediğin gibi işte, adını duymaya dayanamıyorum. Ama hayır, ileri sürdüğün düşüncen gibi öfkeyle hatırlamıyorum senin sözlerini. Bir huzur bastırıyor içimi. Garip.. Bir boşluk var içimde, oraya yerleşiyor o huzur. Hüzünlüyüm. Ağlayıp yırtınıp bir şeyleri parçalamak değil bu acı. Bu acı, nefes alamamak gibi bir şey. Sanki, katlanabileceğinin çok daha fazlası. Kaybetmenin verdiği şok ve acıdan çok, hayal kırıklığı sanırım. İnsanlara karşı, kendine karşı…

Sigara dumanımı adadığım adam. Bitti. Ama olsun. Güzeldi.


Sigara dumanımı adadığım adam. Bitmesin. Lütfen…
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Perş. Haz. 21, 2012 7:10 pm

    Ben sadece bu kez elimde bir hiçle ortada kalmak istemiyorum. Sadece seni sevmeye devam etmek istiyorum. Ne bileyim işte, yanına uzanmak, seni seyretmek, beni düşündüğünü bilmek, kokunu içime çekebilmek istiyorum. Çok şey istiyorum belki ama sonsuza dek yetinebileceğim şeyler bunlar. Biliyorum, çekilmez birisiyim. Biliyorum, vazgeçilmez değilim. Sokakta onlarca güzel kız varken bana bakmanın saçma olacağını da düşünmedim değil. Ama işte, bir kez yakaladım o şansı seninle. Bırak sahip çıkayım. Gitme. Gitmeme izin verme. Ne dersem diyeyim, ne yaparsam yapayım… Gitmeye kalktığımda fevri davrandığımı bil. Sadece beni kendine çek, ve öp. Ben özür dilemekten bıkmam. Sen de affetmekten bıkma.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Paz Haz. 24, 2012 10:52 pm

Neye ağladığımı bilmiyorum. Neye üzüldüğümü neyin canımı bu kadar yaktığını…

Gelmiş olmana mı, gitmiş olmana mı, asla dönmeyecek olmana mı, sevmiş olmama mı, sevmiş olduğunu düşünmeme mi… Bilmiyorum.

Ama bir daha güvenmemeyi öğrendim, evet. Daha güçlü müyüm, evet. Yine de içimde bir şey çok acıyor. Hatırladıkça boşluğuna gömülüyorum. Hatırladıkça kaybettiğim bütün o anıları tazeleme ihtiyacıyla kıvranıyorum.

Diyorum ki, ya lütfen, lütfen karşılaşalım. Dön git, bakma. Ama ben yine de yakınında nefes alayım.

Çok umutsuz vakayım sanırım. Çaresizliğin amına koydum yokluğunda.

Neyse bir Ayten Alpman daha, sonra belki Kazım Koyuncu…

[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Ptsi Haz. 25, 2012 10:35 pm

“Hadi biraz daha ağlayalım”

Ağlayalım işte. Arkada güzel bir şeyler çalarken ağlayalım. Hep birilerini analım, onlarla ağlayalım. Bizi güldüren insanlara ağlayalım ama. Her duyguyu yaşatan insanlara ağlayalım. Gidişlerine ağlayalım, gelişlerine ağlayalım. Sonrasında mutlu olmak için ağlayalım.

Ne çalsın arkada? Fark etmez aslında. Ne çalarsa çalsın ağlarken bütün sözleri ona adayacaksınız çünkü. İster geçmişten bir türkü olsun, ister geleceği anımsatan bir parça keman sesi… Bütün notalar ona döşenmiş olacak o kağıtta. Beş şeridi dolduran tüm sesleri ona bağışlayacağız.

“Biraz daha unutmayalım. Biraz daha hatırlayalım.”

Belki ağlamayı bırakıp gülümseyebiliriz geri döndüğünde.
Belki tekrar güveniriz.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Salı Haz. 26, 2012 2:59 am

    30.04.2012, ilk ay.

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Salı Haz. 26, 2012 3:11 am

Masummuşuz da, ben değilim şimdi.
Tavuk bile uçtu gitti. Sana mı kal diyeceğim.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Salı Haz. 26, 2012 4:20 pm

    -Aşık oldun mu?
    +Nereden bilebilirim?

    Tüm sorun buradan geliyordu. Aşk, herkese göre değişen bir yargıydı. Hala da öyle. Ve bir insana sorulan ‘Aşık oldun mu?’ sorusundan daha saçma bir şey yok bence. Hiç tatmadığın bir duygunun başına geldiğinde, ne anlama geldiğini nereden biliyoruz? Eğer bir kere aşık olabiliyorsak, bu yalnızca bir kereye özelse.. Daha önce hiç tatmadığımız duygunun aşk olduğunu nereden biliyoruz?

    -Aşık oldun mu?
    +Bence bu soru çok saçma. Nereden bilebilirim? Aşık olmadım sanırım ama olsam da anlamazdım. Çünkü hiç yaşamadım.

    Mutluluk da böyleydi. Görünen tarafıydı her şeyin. Mutsuzluk da öyle. Bize mutsuzken surat asıldığını, mutluyken gülündüğünü, sinirliyken kaşların çatık olduğunu öğrettiler. Peki ya aşıkken?
    Midedeki kelebekler mi? Heyecan mı? Sevgi mi? Düşünmek mi? Özlemek mi?
    Hayır.

    Aşık olmadan aşkın ne olduğunu bilmiyorsak ve aşkı tattığımızda bunu anlatamıyorsak, aşkı hiçbir zaman bilemeyiz.
    Peki siz, aşık oldunuz mu?

Alıntı


En son Reanna Prurient D'Elisiis tarafından Perş. Haz. 28, 2012 1:43 am tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Perş. Haz. 28, 2012 1:32 am

Gözlerinin içine bakıp ağlamak istiyorsunuz bazen de.
“Hatırlıyor musun”lu cümleler kurup geçmişi geleceğe taşımak istiyorsunuz.
Ya da bazen sadece yanında olup susmak istiyorsunuz.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Perş. Haz. 28, 2012 1:33 am

Acıyor ya… İçimde bir şey çok acıyor. Batıyor böyle.
Küçük çocuklar gibiyim. Onlar kadar masum düşünen, onlar kadar avaz avaz….
Bunu hak etmiyorum diyorum, bunları da diyorum. Ne hak ediyorum bilmiyorum. Ne gerçekten? Bu değil ya bu olamaz. O kadar da iğrenç bir insan olamam bence. Ne bileyim…
Neden sevdiğimiz insanlarla biraz olsun mutlu olamıyoruz?
Gözüme sen falan kaçmadı. Direkt ağlıyorum. Gocunma falan yok.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Perş. Haz. 28, 2012 1:37 am

Sımsıkı sarılsın. Sımsıkı.
Bir daha hiç bırakmayacakmış gibi…
Bir daha hiç unutmayacakmış gibi de öpsün.
Hıçkırıklarımı yok etsin mesela. Ağlamamı engellesin.
Yanımda olsun ya. Sadece bu. Yanımda olsun, hiç gitmesin.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Perş. Haz. 28, 2012 10:55 pm

I miss everything about you
Can’t believe that I still want you
And after all the things we’ve been through
I miss everything about you
Without you

I see your blue eyes
Everytime I close mine
You make it hard to see
Where I belong to
When I’m not around you
It’s like I’m alone with me
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Cuma Haz. 29, 2012 10:08 pm

    İki yıl önce biriyle tanıştım. Ama nasıl kavga ettim onunla… Öyle bir kavgaydı ki böyle karşımda olsaydı elime geçen her şeyi kafasına fırlatabilirmişim gibi gelmişti. Muhtemelen düşünceleriyle soğutmuştu kendinden. Tanıdığıma pişman olduğum tek insandı o zamanlar.

    Sonra öğrendim ki çok sevdiğim birinin arkadaşıymış o. İkisinden de soğudum birden. Hayır, neden bu kadar nefret edilesi, bu kadar gereksiz düşünceleri olan ve boş konuşmak dışında bir bok yapmayan bir piçle arkadaşlık eden herifin yakınında durayım ki demiştim. Tabi bunu dile getirmedim. O kadar zaman konuştuk, ettik. Arkadaşı söylemişti, gıcık etmek için sadece demişti. Durdum düşündüm. Tanıştığın bir insan niye ilk intibayı böyle bırakmak istesin ki, mal mı o…

    Öyleymiş.

    Zamanla anladım. Çok uzun bir zaman gerekti hatta sanırım anlamam için. Kendimi tanımam gerekti çünkü. Konuştukça ‘ben’ sandım çoğu zaman. Sonra beni bana anlatınca, nasıl oldu da bu kadar iyi tanıdık birbirimizi dedim. Çok sevdim. Sonra çok kaybettim. Vazgeçtim sonra. Üzerine bir şeyler koyup doldurmaya çalıştığım boşluğunu. Doldurdum da. Ama o yine yanımdaydı. Yine oturdu dinledi. Benim için sabahladı gecelerce beni yalnız bırakmamak için kalkmadı bilgisayar başından. İşe giderken çekti arabayı kenara, uykusuz olduğu için uyudu sonra.

    Kıskandığım tek adam. Sevmeyi sevdiğim tek adam. Bana ne güzel geldin oysa sen. Sonra ne güzel kaldın. Ne güzel tekrar sevdirdin kendini. Unutmaya çalışırken ne güzel alıştırdın kendine. Sonra kötü gittin. Kötü bitirdin. Dönüşün olacak, biliyorum. Adım adım, yavaş yavaş yaklaşıyoruz yine. Senden bahsetmek ne kadar zevkli be. Senden, bizden, geçmişten, gelecekten.

    Çok seviyorum sanırım.

    Muhtemelen iki yıl önce 20 temmuz falandı biz tanıştığımızda. Tanışmamış olmayı yeğlemiş olduğum, şimdiyse iyi ki tanımışım dediğim adam. Sana karşı başından beri değişmeyen tek bir duygum var; “karşıma geçse elime gelen her şeyi kafasına fırlatabilirim”

    Ama bu kez farklı anıyorum. “Sigara dumanımı adadığım adam” diyorum.

    Bilirsin sen sebebini de, dile getirmeyeyim, yoldan çıkaran diye anmasınlar seni.

    30.03.12
    30.06.12

    Eskisi gibi olmasa da, bugün hep aynı kalacak. Her ayın 30unda böyle anacağım ben seni. Çabuk dön. Çok sev. Çok gül.

    “Nice beraber senelere”
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Çarş. Tem. 04, 2012 9:32 pm

    Rakı balık olsaydı aslında...
    Arkada Kazım Koyuncu çalsaydı. Biraz Fikret Kızılok, biraz Tanju Okan… Sevebilen adamları dinleyelim ama bu gece. Sevmeyi bilen, konuşmayı seven adamları…

    Sonra bir kaç göz yaşı dökeriz. Gereksiz adamlara değil ama. Bizi mutlu eden adamlara. Mutlu etmeyi bıraktıkları için özlem gideririz. Biraz hatıralara sarılırız. Anıları yad ederiz. Yeis içinde gülümseriz sonra.

    Rakıda balıkta, masadaki mezede değil mesele. Mesele sevip hatırlamakta. Ama adam akıllı hatırlamakta.

    Üzülmekte ağlamakta değil, sonrasında gülümseyip “ne güzel sevdim” diyebilmekte.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Çarş. Tem. 04, 2012 9:34 pm

    “Hayal dünyasında yaşıyorsun” derken bile hayal dünyasında yaşayan sensin aslında.

    Vazgeçilmezliğini seviyorum derken vazgeçmiştin mesela. Hatırladın mı?


    Sanki hiç bitmemiş, hep var gibi. Bir sırrı herkesten saklar gibi…

    Neye inanayım? Gittiğine mi yoksa kalmadığına mı… İkisi çok ayrı şeyler şu an bana göre. Sevdiğine mi yoksa sevmiş olduğuna mı…

    Hangi sözüne inanayım ki artık ben.

    Yok olmak istedin. Oldun.

    Hala varsın mı sanıyorsun sen?
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Ptsi Tem. 09, 2012 2:10 am

    Şimdiye dek sadece severek ve kuruntu yaparak yaşadım. Bunun sebebini bilmiyorum. Diğmamın bu derece bana acı veriyor oluşunun sebebi ya kuruntularım, ya da fazla düşünüyor oluşum. Çünkü çok düşünüyorum. Bazem gerektiğinden fazla düşünüp, gerektiğinden fazla susuyorum. Kelimelerimle değil, gerçekliğimle sessiz kalıyorum. Hayallerim yüzünden sükunete boğulup, yine onlar yüzünden boşluğa düşüyorum.

    Bir şizofreni günlüğünü okuyorsunuz muhtemelen. Bir şizofrenin trajik yaşamı. Hüzünlü bir hayatım yok. Hüzünlü ve senaryolara layık bir aşk yaşantım var yalnızca. Üzerinde durduğum bir konu değil ama, şu sıra odaklanabildiğim tek şey…

    Kafamın içindeki soru işaretlerine cevap değil, dile getirebileceğim ifade edilebilir cümleler arıyorum. Merak ediyorum. Ama neyi merak ettiğimi bilmiyorum. Konuşurken susan insanlardanım ben. Bu yüzden saçmalarım, bu yüzden geveze bir yapım var, ve bu yüzden kaybediyorum.

    Düşündüğüm her şeyi dile getirmemem öğretildi şimdiye dek. Yapımda var, öğretilen hiçbir şeyi uygulayamıyorum. Uygulamak istemediğimden değil. Dedim ya işte, yapım bu. Reddetmek… Gerçeği olabildiğince çıplak lanse edip, yalanlara kapılarak yaşıyorum.

    Hayatla ve insanın kendisiyle çelişmesi bu olsa gerek.

    Melek gibi bir kızım aslında.

    Biraz şeytana uydum o kadar…
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Ptsi Tem. 09, 2012 6:20 pm

İnsanlar seviyorum dediklerinde zaman durabilseydi, geçmişle yaşamak zorunda kalmazdık. Ama ne bugünle ne de geçmişle sonsuza dek yaşayamıyoruz işte. Seviyorum demek yetmiyor. Hep bir sorun, hep bir son…

Hayat değersizleşiyor insanların ellerinde. Sahip çıkamadıkça kayıp gidiyor zaman ve biz tutamadığımız sözlerle yaşıyoruz. Gitmek zorunda kalıyoruz. Kalamıyoruz. Gözümüz arkada ilerliyoruz. Seven kalmış mı, özleyen var mı merak ediyoruz. Hep aklımızın bir köşesine kazıyoruz anıları, koruyamadığımız için de kendimize kızıyoruz.

Kimsede suç aramayın. Kimse size o insanlar sonsuza dek kalacak demedi. Onlara bel bağlayan sizde suç. Arkanızı döndüğünüzde onlar olmayacak. Ama daima kendinizle baş başa kalacaksınız.

Boşluğa düştüğünüzde eğer kendinizi saygısızlıkla yargılamak istemiyorsanız, son kalan umudunuza sımsıkı sarılın. Hayaller değil mi kendileriyle çelişen? Bırakın çelişsinler işte. Siz giderken bile, seni seviyorum demeyi unutmayın. Demekle kalmayın, belli edin, kanıtlayın, inandırın. İçinizden gelerek son kez söyleyin. Veda ederken yarım kalmışlıklara değil de, yaşanmışlıklara saygı duyun.

Yoksa, gitme diyen yok zaten.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Ptsi Tem. 09, 2012 6:21 pm

Kaybetmeye alışmış bir bünye düşünün. Sürekli gülümseyen ve mutlu görünen, dimdik ayakta duran bir bünye… Üzüntüsünü paylaşmamaya programlanmış bir robot belki de… Sadece özel kıldığı insanlarla ağlayan, onları da kaybetmekten yorulmayan biri.

O bahtsız bir tanıdık. Bazı huyları bana yabancı ama sanırım o tanıdık içimde bir yerlerde. Şu an dürtükleyip duruyor beni. Kalk git diyor. Yanına git. Kimi kaybettiysen hepsini tek tek ara ve yalvar. Bana yabancı olan huyu bu gurursuzluğu işte. Şimdi kaybettiğim herkesi arasam çünkü, asıl onların kaybettiğini söylemek için olur bu. Geride bırakıp giderken kaybettikleri şeylerin neler olduğunu yüzlerine çarpmak olur amacım.

O tanıdığın sözünü çok dinledim ben. İşe yaramadı. Kendi yöntemlerimle ayakta kalmak istedim, o da olmadı. Bir şekilde denemeye devam ediyorum. Yolnu başındayım, olur ya da olmaz. Hayatta kalmak lazım.

    İlk paragrafa ekleme, yalan. Mutlu değilim, kaybetmeye alışmadım, sürekli gülümsemiyorum, ve dimdik ayakta duramıyorum. Beni böyle görmekten vazgeçin. Çünkü yaralandığım zaman benim de yardıma ihtiyacım oluyor. Bırakmayın. Birazcık, daha fazlası değil, birazcık deneyin.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Cuma Eyl. 14, 2012 12:42 am



[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]


[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]


[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]


[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]


[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]


[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]


[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]


Mesela şu parçalar birilerine çok fazla şey ima ediyor. Bana mesela.
Ben özlüyorum yine.
Yine gelmiyorsun tabi ne bekliyorum ki...
Bir de [Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.] parçayı dinle demiyorsun.
Olsun, dedin zamanında ve ben hala dinliyorum.
Güle güle gel.

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Cuma Eyl. 14, 2012 12:44 am

    Bülent Ortaçgil mi desek? Kazım Koyuncu mu?
    Tanju Okan ya da Fikret Kızılok anlatabilir mi?
    Belki en iyi Ayten Alpman açıklar.
    Olmadı, gel kendi şarkımızı yazalım.
    Ya da öyle bir şey işte… Kendimizi dinleyelim.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Reanna Prurient Krghia
SFL
SFL
avatar

Mesaj Sayısı : 1261
Kayıt tarihi : 05/12/10

MesajKonu: Geri: Nevermindland   Cuma Eyl. 14, 2012 12:44 am

Hayat kendini tekrarlar ya hani. Ders alırsın, ama aynı hatayı yaparsın... Öğrenirsin, ama uygulayamazsın. Öyle bir şey işte.


Hissetmek kolay, katlanmak zor.
Düşünmek kolay, konuşmak zor.
Affetmek kolay, affedilmek zor.
Kazanmak kolay, kaybetmemek zor.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Sponsored content




MesajKonu: Geri: Nevermindland   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Nevermindland
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
2 sayfadaki 3 sayfasıSayfaya git : Önceki  1, 2, 3  Sonraki

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Wigtown Wanderers'a Hoşgeldiniz... :: Role Play Out :: Günlükleriniz-
Buraya geçin: